تبليغاتX
ارزشیابی در نظام آموزشی ما
ای که به ریزش اشکها رحم می کنی ؛ 

                            ای مهربانترین مهربانان ... 

 کسی به شوق تو می خواهد پرواز کند تو پروبالش باش ... 

 کسی به شوق تو می روید تو آبش باش ... 

 کسی از سوزش دل با تو سخن می گوید تو زبانش باش ... 

 کسی تو را بی آنکه بداند جستجو می کند تو مقصد و مقصودش باش ... 

 کسی تو را صدا می کند تو ندایش باش ...   

 کسی تو را عشق می ورزد تو معشوقش باش .

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 و ساعت 23:49 |
مهارت خود ارزشیابی

  هدف نهایی ما این است که دانش آموزان هدایت فرایند یادگیری را بر عهده گیرند . با وجود این، در اغلب موارد چگونگی رسیدن به این هدف مشخص نیست . ارزشیابی برای یادگیری به دانش آموزان کمک می کند که با پیشرفت در فراگیری مهارت خود ارزشیابی ، فرایند یادگیری خود را تحت نظارت خود بگیرند . اصول ارزشیابی برای یادگیری به هم مربوط اند: درست همان طور که دخالت دادن دانش آموزان در فرایند ارزشیابی باعث می شود ارزشیابی بیشتر به نوعی آموزش شبیه شود، آنان باید یاد بگیرند که با استفاده از باز خورد توصیفی معلم به بهترین نحو ممکن خود را ارزشیابی کنند.

. چگونه فاصله ام را کاهش دهم ؟

  ارزشیابی برای یادگیری به دانش آموزان کمک می کند که برای حرکت از موقعیت فعلی به سمت رسیدن به هدف نهائی چه کنند . دانش آموزان باید بدانند که برای رسیدن به اهداف مورد نظر ، شرکت فعالانه در هدف آفرینی ، تجزیه و تحلیل داده های حاصل از ارزشیابی و اندیشیدن به طرحی برای دستیابی به اهداف بعدی ضروری است .

  دانش آموزان باید راهکارهای مبتنی بر پرسش و پاسخ را برای از بین بردن فاصله موجود تا هدف نهائی بیاموزند . مثلا از خود بپرسند :چه کنم که کیفیت کارم بالاتر رود ؟ برای ایجاد این تغییر به چه نوع کمک خاصی نیازمندم ؟ از چه کسی می توانم کمک بگیرم؟ به چه منابعی احتیاج دارم ؟

  همه دانش آموزان خوب یاد می گیرند

  یاد گرفتن خود ارزشیابی و خوکردن به مهارت های آن در حیطه توانایی همه دانش آموزان است . دانش آموزان با ارزشیابی منظم خود ، مسئولیت بیشتری در قبال یادگیریشان بر عهده می گیرند . در حقیقت استفاده صحیح از روش ارزشیابی برای یادگیری، از جمله ابزار های آموزشی آموزگاران با تجربه جهت ایجاد اعتماد به نفس در فرا گیران است . این روش ، موقعیتی را فراهم می آورد تا دانش آموزان فرایند یادگیری خود را زیر نظر بگیرند و در این زمینه با دیگران گفت و گو کنند. همان طور که می دانید واکنش دانش آموزان به نمره متفاوت است، برخی آن را تشویق و برخی آن را تنبیه می پندارند. آنانی که موفق بوده اند به تلاش خود ادامه می دهند و آنانی که موفق نبوده اند ممکن است از تلاش کردن باز مانند. اما همه دانش آموزان به ارزشیابی که موفقیت را مورد توجه دارد نه سنجش را، پاسخ مثبت می دهند.

  معلمان می توانند با تلاش مداوم درستی ارزشیابی های روزانه خود را بهبود بخشند، باز خورد های توصیفی را که به دانش آموزان عرضه می کنند ، آموزنده تر سازند و میزان دخالت دانش آموزان را در فرایند ارزشیابی بیشتر کنند. در نهایت، به کار گیری چنین روشی به منزله استفاده از نوعی ابزار در جهت پیشرفت آموزش است که به پرورش دانش آموزان مسئول ، با انگیزه و خود هدایتگر منجر می شود .

  منبع: آموزگار حرفه‌ای

  در این جا طرحی پیشنهاد می شود که دانش آموزان بر اساس سه پرسش از خود در جهت خود ارزشیابی گام بر می دارند . این پرسش ها عبارت اند از:

  ۱. می خواهم به کجا برسم ؟

  دانش آموزان برای پاسخ گویی به این پرسش باید اهداف آموزشی را به نحو روشن بشناسند . چنان چه دانش آموزان بدانند که برای رسیدن به چه هدفی باید تلاش کنند، آسان تر یاد می گیرند . آموزگاران موظف اند که نه تنها در آغاز هر بخش از درس ، بلکه در تمامی مراحل مختلف آن با ارائه توضیحات واضح و مداوم در امر درک هدف یادگیری به دانش آموزان کمک کنند. آموزگاران زمانی به این هدف دست پیدا می کنند که:

  · جملاتی مانند "ما می خواهیم یاد بگیریم که ..." را برای بیان کردن اهداف آموزشی به کار گیرند.

  · از دانش آموزان بخواهند اهداف آموزشی را با صدای بلند بخوانند و اگر پرسشی در باره آنها دارند، مطرح کنند.

  · آن چه را که دانش آموزان باید انجام دهند از آن چه که باید یاد بگیرند ، مجزا سازند. در غیر این صورت، دستور العمل ها ممکن است بر آموزش هدف دار سایه افکنند.

  · دانش آموزان را آگاه سازند که چرا به یادگیری یک مفهوم یا مهارت نیاز دارند، گام بعدی چیست و چه گونه با آموزه های پیشین و آینده مرتبط می شود.

  · اهداف آموزشی را در کلاس در س پیاده کنند.

  · نمونه کارهای برجسته و نیز کارهای با کیفیت پایین را به دانش آموزان نشان دهند تا آنان تفاوت ها را ببینند.

  · از دانش آموزان بخواهند اهداف آموزشی را تکرار کنند یا به زبان ساده بگویند که یک هدف آموزشی از آنان چه می خواهد.

  ۲. در حال حاضر کجا هستم ؟

  دانش آموزان می توانند نمونه کارهای خود را با نمونه کارهای بهتر وبرجسته تر ، مقایسه و سعی کنند تفاوت ها را تشخیص دهند . هم چنین می توانند از باز خورد های سازنده معلم برای جمع آوری شواهدی از آن چه که می دانند و آن چه که برای رسیدن به اهداف تعیین شده می توانند انجام دهند، استفاده کنند. آنان می توانند از آن دسته از پرسش های آموزگار بهره گیرند که برای واداشتن دانش آموزان به انعکاس آن چه که در راستای اهداف آموزشی آموخته اند، مطرح می شوند.

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 و ساعت 0:10 |
ارزشیابی برای یادگیری

 

ارزشیابی از کلاس به نحوی که دانش آموزان نیز در آن دخالت داشته باشند و افزایش یادگیری یکی از هدف‌های آن باشد، به جای آن که فقط ارزشیابی دانش آموزان باشد، می‌تواند شور و شوق یادگیری را در آنان تقویت کند. دانش‌آموزان در این نوع ارزشیابی یاد می‌گیرند از اطلاعات ارزشیابی برای مدیریت فرایند یادگیری خود استفاده کنند. با به کار بستن آن چه که از آن با عنوان ارزشیابی برای یادگیری یاد می‌کنیم، آموزگاران یافته‌های پژوهش روشنی را دنبال می‌کنند که حاکی از تأثیر ارزشمند آن بر میزان پیشرفت یادگیری دانش‌آموزان است.

  ارزشیابی از کلاس درس را به عنوان بخش سالمی از یاددهی کارآمد و یادگیری موفقیت آمیز در نظر بگیرید. در زمانی که ارزشیابی‌های بیرونی فراگیر، مورد توجه و پشتیبانی سیاست گذاران آموزشی است، آموزگاران زیادی دریافته‌اند که چه گونه با استفاده از ارزشیابی‌های روزانه کلاسی، می‌توان در دانش آموزان شور و شوق آموختن ایجاد کرد و آنان را برای هدف‌هایی فراتر از ارزشیابی آماده ساخت. در حقیقت، به جای آن که ارزشیابی را علت موفقیت بدانیم، شاخص موفقیت مدرسه در نظر می‌گیریم. متاسفانه، آن چه که در روش‌های سنتی ارزشیابی لحاظ نمی‌شود، استفاده از آن به عنوان ابزاری در جهت پیشرفت موفقیت‌های تحصیلی بیشتر دانش آموزان است.

  روش مرسوم این است که آموزگار پس از تدریس مطلب، امتحان می‌گیرد و آموزگار و کلاس بدون توجه به دانش‌آموزان ناموفق، یعنی کسانی که در مدت زمان معین و سلسله مراحل طی شده مطلب را نیاموخته‌اند، پیش می‌روند و ضعیف‌ها را در رتبه‌های پایین جا می‌گذارند. در واقع، پایه‌ی این گونه ارزشیابی بر عقیده منسوخی است: برای این که دانش‌آموزان بهتر یاد بگیرند باید نگرانی آنان را افزایش دهیم و این کار باید با مقایسه کردن آنان با هم کلاسی‌های موفقشان با هدف ایجاد انگیزه برای عملکرد بهتر انجام شود.

  بر خلاف این برداشت، ارزشیابی برای یادگیری طی فرآیند یاددهی و یادگیری انجام می‌شود، نه پس از آن و تأکید اصلی بر پیشرفت مداوم یادگیری در همه‌ی دانش‌آموزان است. در واقع، آموزگاری که از روش ارزشیابی روزانه فعالیت‌های کلاسی استفاده می‌کنند تا دانش‌آموزان را به طور مستقیم و عمیق در فرآیند یادگیری فردی خود شرکت دهند، سبب افزایش اعتماد به نفس آنان و ایجاد انگیزه برای یادگیری بیشتر می‌شوند؛ زیرا تأکید اصلی این روش به جای القای احساس شکست، بر موفقیت و پیشرفت دانش آموزان است. در این الگوی آموزشی، ارزشیابی دانش‌آموزان، به جای آن که فقط برای سنجش و نمره دادن به دانش‌آموزان طراحی شده باشد، نوعی ابزار آموزشی برای ارتقای یادگیری است. به علاوه، وقتی دانش‌آموزان در ارزشیابی شرکت داده می‌شوند، به ارزشیابی بیشتر به این صورت نگاه می‌کنند که معلم می‌خواهد به آنان چیزی یاد بدهد نه این که از آنان امتحان بگیرد.

شرکت دادن دانش آموزان در ارزشیابی

  تحقیقات نشان می‌دهند که اگر در فرآیند ارزشیابی کلاس، بازخورد دقیق و توصیفی به دانش‌آموزان برسد و آنان در برنامه‌ی ارزشیابی شرکت داشته باشند، یادگیری دانش‌آموزان بهبود می‌یابد. در واقع، این روش چیزی بیش از روش مرسوم ارزشیابی دانش‌آموزان است و علاوه بر آن به آموزگار کمک می‌کند تا در صورت لزوم در نحوه آموزش خود تجدید نظر کند. بنابر این آموزگار و دانش‌آموز از نتایج ارزشیابی برای اصلاح فعالیت تدریس وفعالیت‌های یادگیری کمک می‌گیرند. آموزگاران زمانی از اطلاعات حاصل از ارزشیابی بیشتر بهره می‌برند که :

  • پیش از تدریس یک واحد درسی و تنظیم برنامه‌ی آموزشی برای تک تک افراد یا کل گروه، پیش آزمون به عمل می‌آورند.

  • بررسی می‌کنند کدام دانش‌آموزان به تمرین بیش‌تری نیاز دارند.

  •  دستور العمل‌ها را بر  پایه‌ی نتایج به دست ‌آمده مورد تجدید نظر مداوم قرار می‌دهند.

 •  روی کارآمدی مهارت‌های تدریس خود تامل می‌کنند.

  • با در نظر گرفتن توانایی‌ها و زمینه‌هایی که به پیشرفت نیاز دارند، با دانش‌آموزان مشورت می‌کنند.

  • با هم گروه کردن دانش‌آموزانی که کمتر درک می‌کنند با آن‌ها که درک بهتری نشان می‌دهند، تسهیلاتی مشابه آموزگار خصوصی فراهم می‌آورند.

  اکنون که دریافتیم دانش‌آموزان در ارزشیابی مبتنی بر دانش‌آموز برخلاف ارزشیابی سنتی، شرکت کنندگان غیرفعالی نیستند و از اطلاعات حاصل از ارزشیابی برای بهبود یادگیری خود استفاده می‌کنند، باید بپرسیم که چه گونه می‌توانیم از ارزشیابی برای ایجاد مسئولیت در دانش‌آموزان و پیشرفت یادگیری آنان استفاده کنیم؟

  دخالت دادن دانش‌آموزان در ارزشیابی به این معنا نیست که تصمیم‌گیری درباره آن چه که باید فرا گرفته شود یا مورد امتحان قرار گردد، بر عهده دانش آموزان است و یا آن که خودشان نمره‌هایشان را تعیین می‌کنند. بلکه به این معناست که از این راه دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که چگونه از نتایج به دست آمده از ارزشیابی برای مدیریت یادگیری خود استفاده کنند؛ به نحوی که بدانند چه گونه بهتر یاد می‌گیرند و برای رسیدن به مراحل بعدی برنامه‌ریزی کنند.

  زمانی می‌توانیم ادعا کنیم که دانش‌آموزان در فرآیند ارزشیابی برای یادگیری شرکت داده شده‌اند که بتوانند از اطلاعات به دست آمده در ضمن آن، برای رسیدن به اهداف آموزشی و گرفتن تصمیم درست در جهت فرآیند یادگیری (بسته به میزان پیشرفت پیشین) بهره گیرند؛ به این معنا که بدانند کار با کیفیت چه گونه کاری است، به ارزشیابی خود بپردازند، به وضعیت کنونی خود آگاه شوند و در جهت رسیدن به هدف‌های آموزشی مشخص برنامه‌ریزی کنند. دانش‌آموزانی که در ارزشیابی خود دخالت دارند، ممکن است:

  • ویژگی‌های کار خوب را مشخص کنند. دانش‌آموزان به نمونه کارهای موفق دانش‌آموز ناشناسی نگاه می‌کنند که معلم در اختیارشان گذاشته است و خصوصیاتی را که باعث شده است معلم آن‌ها را به عنوان کار قوی مطرح کند، یادداشت می‌کنند، با زبان کیفیت آشنا می‌شوند و مفهوم حقیقی عملکرد قوی را در می‌یابند.

  • نمونه کارهای واقعی را با توجه به راهنمای نمره‌دهی ارزیابی کنند. دانش آموزان می‌توانند ارزیابی خود را با در نظر گرفتن یکی از معیارهایی که در راهنما آمده است آغاز کنند و با تواناتر شدن در درک سایر معیارها، آن‌ها را نیز دخالت دهند. همین طور که دانش‌آموزان به تعیین ویژگی‌های کار با کیفیت و نمره دادن به کارهای واقعی مشغول می‌شوند، عملکرد خود را بهتر ارزشیابی می‌کنند. آنان با درک زبان راهنمای نمره‌دهی می‌توانند نقاط قوت خود را بشناسند و برای بهبود کارهای خود برنامه ریزی کنند.

  • نمونه کارهای بی نام و نشان را اصلاح کنند. دانش‌آموزان پا را از ارزشیابی فراتر می‌گذارند و با در نظر گرفتن برخی معیارها ، کیفیت آن‌ها را بهبود می‌بخشند. آنان می‌توانند به اصلاح نمونه‌ها بپردازند یا با نوشتن نامه برای صاحب نمونه کار، پیشنهادهایی را جهت بهبود کار به او گوشزد نمایند. این فعالیت به دانش‌آموزان کمک می‌کند دریابند پیش از اصلاح کار خودشان چه کارهایی را باید انجام دهند.

  • آزمون‌های تمرینی را بر پایه‌ی میزان درکشان از هدف‌های آموزشی و مفاهیم اساسی موضوع درس طرح کنند. دانش‌آموزان می‌توانند این کار را در گروه‌هایی دو نفری انجام دهند و با هم پیرامون آن چه باید در آزمون‌ها گنجانده شود، گفت و گو کنند و پاسخنامه آزمون را تهیه کنند.

  • با دانش‌آموزان دیگر پیرامون پیشرفتشان صحبت کنند و تعیین کنند چه زمانی به موفقیت نزدیک می‌شوند. وقتی دانش‌آموزان کیفیت کار خود را شرح می‌دهند، درک عمیق‌تری از خودشان و موضوعی که برای یادگرفتن آن کوشش کرده‌اند، پیدا می‌کنند. دانش‌آموزان می‌توانند به عوامل موثر در در پیشرفتشان اشاره کنند و از این راه دیگران را نیز در موفقیتشان سهیم سازند.

 


+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 و ساعت 0:7 |
انواع ارزشيابي

1 . ارزشيابي آغازين ( preassessment ) :

اين نوع ارزشيابي همانگونه كه از نام آن نيز مشخص است ، نخستين ارزشيابي معلم است كه پيش از فعاليت هاي آموزشي او به اجرا در مي آيد .

معلم در اين نوع ارزشيابي به آموخته هاي پيشين دانش آموزان واقف مي گردد .

2 . ارزشيابي تكويني ( formative evaluation ) :

اين نوع ارزشيابي داراي تعاريف متعددي است كه در ذيل به پاره اي از آنها اشاره مي شود :

v آنچه عمدتا به منظور كمك به اصلاح موضوع مورد ارزشيابي ، يعني برنامه يا روش آموزشي ، مورد استفاده قرار مي گيرد ، ارزشيابي تكويني نام دارد .15

v ارزشيابي تكويني ، كه ارزشيابي منظم ومداومي است و براي تشخيص آموخته هاي دانش آموز
در پايان هر بخش يا هر فصل از برنامه و در طول سال تحصيلي انجام مي گيرد .16

v ارزشيابي تكويني عبارت است از قضاوت در مورد اطلاعات جمع آوري شده در طول فعاليت آموزشي كه به منظور تصميم گيري هاي بعدي و بهبود فرايند يادگيري صورت مي گيرد .17

v ارزشيابي تكويني يا مستمر با فرايند ياددهي ـ يادگيري يك پارچه مي شود و در سر تا سر
دوره ي آموزش تداوم مي يابد .اين نوع ارزشيابي ، هم بر فرايند يادگيري و هم به بازده يا
فرآورده هاي يادگيري تاكيد دارد . 18

3 . ارزشيابي پاياني ( تراكمي ) ( summative evaluation ) :

اداره ي كل سنجش وارزشيابي در جزوه ي منتشره ي خود ، ارزشيابي پاياني را به صورت ذيل تعريف نموده است :

Ø در ارزشيابي تراكمي ، تمام آموخته هاي دانش آموزان در طول يك دوره ي آموزشي تعيين
مي شود و هدف آن نمره دادن به دانش آموزان و قضاوت درباره ي اثر بخشي كار معلم و برنامه ي درسي با يكديگر است .

دكتر پاشا شريفي ، تعريف ذيل را براي ارزشيابي پاياني ( تركمي ) ارائه نموده است :

Ø ارزشيابي تراكمي اغلب در پايان دوره ي آموزشي يا واحد درسي انجام مي گيرد . هدف اين نوع ارزشيابي تعيين سطح دانش ، مهارت ، توانايي و نگرش پرورش يافته در يك دوره ي آموزشي بر اساس برنامه ي خاص و هدفهاي آموزشي از پيش تعيين شده است .

در نهايت عليرضا محمد ميرزايي ، براي ارزشيابي پاياني نقدي به صورت ذيل ارائه كرده است :

Ø ارزشيابي پاياني ( تراكمي ) كه در پايان هردوره ي آموزشي براي تشخيص آموخته ها ي دانش آموز از كل مفاهيم و مطالب كلي و مهارتهاي آموخته شده توسط دانش آموز در يك درس انجام مي گيرد .

نتايج ارزشيابي تشخيصي براي معلم و دانش آموز

ارزشيابي تشخيصي به معلم امكان مي دهد تا مطالب درسي و روشهاي آموزش را با سطح آموخته هاي پيشين و نيازهاي دانش آموزان تطبيق دهد و تجارب يادگيري مناسب را برايشان فراهم سازد . معلم بر اساس نتايج حاصل از ارزشيابي تشخيصي ، شكاف بين توانايي هاي فعلي دانش آموزان و پيش نيازهاي يادگيري مطالب جديد را از طريق آموزش جبراني و ترميمي پر مي كند . 19



ارزشيابي تشخيصي چه اهدافي را دنبال مي كند ؟

اهداف ارزشيابي تشخيصي عبارتند از :

Ø مشخص نمودن ميزان آموخته هاي دانش آموزان و معلومات آنان .

“ بديهي است اين شناسايي سنگ زير بناي آموزش هاي بعدي دانش آموزان خواهد بود . ”

Ø كشف و تشخيص معضلات ، مشكلات و نارسايي هاي آموزشي دانش آموزان .

Ø وجود مشكلات گوناگون آموزشي دردانش آموزان امري طبيعي و تقريبا اجتناب ناپذير مي باشد كه به
وسيله ي ارزشيابي تشخيصي مي توان به اين مشكلات پي برد و در جهت برطرف نمودن آنها برنامه ريزي مناسب طراحي نمود . ”

Ø اتخاذ برنامه ي مناسب همراه باتصميم گيري در جهت نوع آموزش لازم در راستاي برطرف نمودن نقاط ضعف آموزشي دانش آموزان .

نتايج ارزشيابي تكويني براي معلم و دانش آموز

Ø ايجاد بازخوردي براي معلم و دانش آموز كه در سايه ي آن مي توانند مشاهده كنند هدفهاي آموزشي تا چه اندازه تحقق يافته است .

Ø تصميم گيري معلم با استقاده از اين بازخورد ، در مورد انطباق برنامه و روشهاي آموزشي با سطح يادگيري و نيازهاي دانش آموزان .

Ø ايجاد فرصت براي دانش آموزان در جهت توجه نسبت به آنچه ياد مي گيرند و مهارت ها و
توانايي هاي فكري خود را پرورش دهند .

Ø ايجاد امكان براي دانش آموزان در جهت كسب آگاهي از نقاط ضعف و قوت خود براي رسيدن به اهداف آموزشي ، رفع نارساييها و پرورش و تقويت جنبه هاي مثبت توانايي هاي خود .

هدفهاي ارزشيابي تكويني 20

الف ـ آگاهي از كيفيت برنامه ي درسي و پيشرفت آن .

ب ـ بررسي روشهاي تدريس معلم و كيفيت يادگيري دانش آموز و راهنمايي او و اصلاح تدريجي
فرايند آموزش و يادگيري .

ج ـ به دست آوردن نمرات و قضاوت درباره ي فراگيري مرحله به مرحله دانش آموز در
چهار چوب هدفهاي جزيي و رفتاري آن بخش .

ويژگي ارزشيابي پاياني 21

اين نوع ارزشيابي در جهت هدفهاي كلي انجام مي شود و منظور از انجام اين نوع ارزشيابي ، تشخيص مهارت هاي آموخته شده و تعيين استعدادها و پيش بيني احتمال موفقيت در كلاس ها و يا دوره هاي بعدي است .

ارزشيابي پاياني مي تواند مورد تجزيه و تحليل دست اندركاران واحدهاي آموزشي قرار گيرد
تا با اتخاذ تصميم گيري مناسب واحد آموزشي را درمسير مطلوب خود قرار دهد .


ت
هيه وتنظيم
سيدمحمدرضا موسوي زاهد


منابع
ارزشيابي در مدارس از عليرضا محمدميرزايي -مجموعه رويه هاي سنجش وارزشيابي از اداره كل سنجش

خلاصه مقالات همايش ارزشيابي در خدمت تعليم وتربيت به اهتمام دفتر ارزشيابي تحصيلي وتربيتي

پژوهش نامه آموزشي شماره 11 از پژوهشكده تعليم وتربيت - مجموعه جزوات آموزشي سنجش وارزشيابي

شماره 1 از معاونت آموزش وپرورش عمومي استان فارس -تجارب ومطالعات مولف پيرامون سنجش وارزشيابي



+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:48 |
ضرورت ارزشيابي توصيفي و ارزشيابي آن :

منظور از روش هاي توصيفي در ارزشيابي توجه به رويكردي است كه در آن معلم تغييرات و تحولات ايجاد شده در دانش آموز را با فنون متفاوت بررسي كرده و به صورت مشروح بر اساس شاخص هاي پيشرفت و يا اهداف از پيش تعيين شده به اطلاع دانش آموز و ولي مي رساند  بررسي نظام ارزشيابي كشورهاي مختلف جهان نشان مي دهد استفاده از كارنامه توصيفي امري رايج و داراي سابقه اي طولاني است . در كشور فرانسه روش نمره گذاري استفاده از طيف با عبارات توصيفي : بالاتر از استاندارد ، مطابق استاندارد ، ناسازگار با استاندارد و ... مي باشد . در آلمان شش مقوله ويا طيف و در ژاپن استفاده از پنج مفهوم همراه با جملات توصيفي است . خلاصه اينكه در بسياري از كشورهاي مختلف جهان ، كارنامه فقط نمرات خام را شامل نگرديده و تمامي فعاليت ها و مهارت ها و نگرش كودك ، توصيف و ارزشيابي مي شود . ارائه نمره صرف ضمن ايجاد رقابت و اضطراب ، يادگيري و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان راتحت الشعاع قرار داده و با ايجاد افسردگي ، بخش زيادي از منابع و استعدادهاي بالقوه انساني و اقتصادي را تلف مي نمايد . برخورد معلمان و والدين و ارزش بيش از حد قائل شدن به امتحان و تكراربيهوده آن و استفاده  ابزاري از آن باعث ايجاد دلسردي از تعليم و تربيت و امتحان با اين سبك و سياق ، نقطه پايان رهايي از درس و تحصيل محسوب مي شود  .

            در اين طرح معلم فعاليت هاي خود را در جهت تحقق اهداف آموزش و پرورش در چهار بعد شخصيت ( عقلاني ، اجتماعي ، عاطفي و جسماني ) سازمان داده و به منظور آگاهي از ميزان تحقق اهداف در ابعاد شخصيت از اطلاعات كمي و كيفي با توجه به منابع زير استفاده مي نمايد .

1-                                           چك ليست ها : چك ليست ها عبارت است از فهرست مفاهيم ، مهارت ها ،

فر آيندها و نگرش هاي ويژه . از چك ليست ها مي توان در موقعيت هاي خاص استفاده كرد و از آن ها به عنوان ارزشيابي تكويني استفاده نمود . يعني اطلاعات به دست آمده را براي بهبود مراحل بعدي آموزش مورد استفاده قرار داد .

اگر چك ليست ها نسبتا مكرر در طول يك دوره ي تحصيلي اجرا شود دور نمايي از وضعيت دانش آموز به دست مي دهند . همچنين فهرست رفتار به معلم كمك مي كند كه از اهداف تربيتي بسيار دور نشود و براي تحقق آن ها بكوشد .

2-                                           برگه ثبت گزارش : برگه هاي ثبت گزارش عبارتند از توضيحات نوشته شده از جريان رشد و پيشرفت دانش آموز كه معلم آن ها را تهيه و نگهداري مي كند . به عبارت ديگر ، گزارش توصيفي از مشاهده دانش آموز در موقعيت هاي مختلف

 مي باشد كه معلم مي تواند آن ها را در دفترچه يا پوشه نگهدارد .

     اطلاعات به دست آمده از طريق برگه هاي ثبت گزارش براي آگاهي بهتر از جنبه هاي عاطفي و اجتماعي دانش آموز مورد استفاده قرار مي گيرد .

3-                                           پوشه كار : پوشه كار يا كارنما مجموعه اي هدفمند از فعاليت هاي دانش آموز است كه نشان دهنده تلاش ، پيشرفت و دستاوردهاي او در يك دوره زماني معين است .       كارنما شامل كارهاي منتخب خود دانش آموز است كه تفكرات او در مورد

 فعاليت هايش و همچنين نظريات معلم در باره ي آن ها را در بر مي گيرد . كارنما نشان

 مي دهد كه دانش آموز با استفاده از دانش و مهارت هايش قادر به انجام چه كاري است و عادات كاريش چه قدر موثر هستند . كارنما راهي براي دنبال كردن پيشرفت دانش آموز در انواع گوناگون ارزشيابي در طول سال است .

4-                                           كارنامه ارزشيابي توصيفي : اگر شخصيت را داراي چهار بعد عقلاني ، اجتماعي ، عاطفي و جسماني بدانيم ، رشد همه جانبه زماني اتفاق مي افتد كه همه ابعاد شخصيت يك فرد رشد يابد .  كارنامه ارزشيابي توصيفي  به منظور كمك به معلم جهت توجه به رشد همه جانبه دانش آموزان تهيه شده است . اين كارنامه شامل حداقل اهدافي است كه معلم مي تواند براي رشد همه جانبه دانش آموزان سال اول  ابتدايي ، تدارك ببيند.

از معلم انتظار مي رود در چهار مرحله از سال ( هر دو ماه يكبار )ميزان پيشرفت دانش آموزان را در كارنامه ارزشيابي توصيفي ، ثبت كند . كارنامه ارزشيابي توصيفي ، در هر مرحله با استفاده از اطلاعات بدست آمده از طريق چك ليست ها ، برگه هاي ثبت گزارش ، پوشه كار و ديگر ارزيابي هاي تكويني با استفاده از علائم  درحد انتظار- نزديك به انتظار- نياز به تلاش بيشتر تكميل مي گردد.

 

منابع :

ü                                                         انگيزش در كلاس درس نويسنده چريل ، ال ، اسپالدينگ -

 ترجمه محمد رضا ناييني و اسماعيل بيابانگرد

ü                                                         پژوهش نامه آموزشي ، دي ماه 1380

ü                                                         جزوه راهنماي ارزشيابي توصيفي – تكويني 

ü                                                          رشد تكنولوژي آموزشي ، شماره 145 ، دي ماه 1381

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:45 |

 ارزشيابی تکوينی

امروزه نتيجه مداري چيزي است كه ذهن و انديشه تربيتي ما را در مدارس شكل مي دهد و به همين دليل ارزش يابي هاي پيشرفت تحصيلي بر نتيجه نهايي يادگيري متمركز شده و امتحانات پاياني نقش اصلي را ايفا مي كنند و پايه قضاوت در مورد آن چيزي قرار مي گيرند كه دانش آموزان به آن دست يافته اند . در اين نوع ارزش يابي ها دانسته ها تنها چيزي هستند كه مورد سنجش قرار مي گيرند و چگونه دانستن ، توانستن و عمل كردن در جريان آن محو و ناپيدا مي شود .

ارزشيابي تكويني با پيش بيني سهم براي فرآيند يادگيري در ارزش گذاري به جريان رشد دانش آموزان رويكردي را به وجود آورده است كه از طريق آن مي توان هويت فردي دانش آموزان را نيز مورد توجه جدي قرار داد . توجه به فعاليت هاي مستمر دانش آموز در قالب سنجش عملكرد و نحوه كوشيدن دانش آموزان ضمن آشكار كردن سرمايه منحصر به فرد فطري هر كدام از آن ها امكان توليد دانش و نو آوري و خلاقيت را فراهم مي كند .

ارزشيابي تكويني يا مستمر با فر آيند ياددهي – يادگيري يك پارچه مي شود و در سرتاسر   دوره ي آموزش تداوم مي يابد . اين نوع ارزش يابي ، هم بر فرآيند يادگيري و هم به بازده يا فر آورده هاي يادگيري تاكيد دارد . نتايج آن براي معلم و دانش آموز بازخوردي فراهم مي كند كه نشان مي دهد هدف هاي آموزشي تا چه اندازه تحقق يافته است . معلم با استفاده از اين بازخورد  در مورد انطباق برنامه و روش هاي آموزشي با سطح يادگيري و نيازهاي دانش آموزان تصميم مي گيرد . بازخورد حاصل از ارزيابي تكويني به دانش آموزان فرصت مي دهد تا نسبت به آنچه ياد مي گيرند توجه كنند ، مهارت ها و توانايي هاي فكري خود را پرورش دهند و با كسب آگاهي از نقاط قوت و ضعف خود ، در جهت رسيدن به اهداف آموزشي ، رفع نارسايي ها و پرورش و تقويت جنبه هاي مثبت خود گام بردارند .

بازخورد مثبت و منظم ، بخش ارزشمند فرآيند ياددهي – يادگيري است و به دانش آموزان كمك مي كند تا از ميزان يادگيري خود آگاه شوند . بازخورد توصيفي عبارت از ارائه اطلاعات به دانش آموزان در باره ي كيفيت پيشرفت آن هاست . شيوه بازخورد  در مورد كيفيت عملكرد دانش آموزان اطلاعاتي را در اختيار آن ها مي گذارد كه در چه زمينه اي خوب و يا ضعيف عمل كرده اند و اين در حالي است كه تا پايان در مورد كيفيت فعاليت هيچ داوري صورت نمي گيرد . ديگر آن كه بازخورد اغلب شامل پيشنهادهايي است كه چگونه دانش آموز مي تواند در كارهاي آينده عملكرد خود را بهبود بخشد . همين كه دانش آموز احساس كند به سوي موفقيت پيش مي رود ، سطح اعتماد به نفس وي افزايش مي يابد و نياز به پاداش هاي بيروني به تدريج جاي خود را به انگيزه دروني مي دهد .از آنجا كه دانش آموزان ابتدايي و سال هاي اول راهنمايي تحصيلي بيش تر برای رسيدن به هدف هاي كوتاه مدت تلاش مي كنند و كم تر در مورد هدف هاي بلند مدت مي انديشند ،لذا به ارزش يا بي هاي مستمرو منظم واكنش مثبت تري نشان مي دهند .به همين دليل ، تاكيد نظام آموزشي در اين سطح بايدبيش تر به ارزش يا بي هاي تكويني و مستمر معطوف باشد .

ارزشيابي تكويني با استفاده از فنون مختلف مانند تهيه گزارش هاي كتبي يا شفاهي ، اجراي طرح هاي تحقيقي ، مشاهده ي رفتار دانش آموز ، چك ليست ، كارنما و ... انجام مي گيرد . در اين نوع ارزش يابي معلم ممكن است رفتار دانش آموزان را در موقعيت هاي مختلف آموزشي مشاهده و مشاهداتش را به طور منظم يادداشت كند . او بر اساس مشاهده رفتار دانش آموزان اطلاعات جامعي را در باره ي رفتار آنان از طريق چك ليست جمع آوري مي كند . او ممكن است از آن ها بخواهد كه با جمع آوري نمونه هايي از تكاليف و يا پژوهش هايي كه انجام مي دهند ، به تدريج كار نمايي فراهم كنند و به معلم ارائه دهند .روش هاي اخير به ويژه موجب مي شود كه دانش آموزان در قبال يادگيري و پيشرفت خود احساس مسئوليت كنند و بدين وسيله احساس مسئوليت  در آنان پرورش مي يابد

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:43 |

خدايا! دلمان را از زنگار خطا بزداى.
خدايا! ديده دلمان را با نور خودت روشن فرما.
خدايا! به خلوت نشينان دل شب سوگند! از دلمان كدورتها را دور ساز.
خدايا! دلمان را از پرتو ذاتت روشن گردان.
خدايا! دلمان را نواى عاشقانه عطا كن و چنان كن كه از دلمان جز ناله عشق برنخيزد.
خدايا! دلمان را سرشار از تقوا كن.
خدايا! دلمان را جايگاه شيطان مساز.
خدايا! دلمان را از چنگال نَفْس و وسوسه هاى شيطان رها ساز.
خدايا! چنان كن كه فقط با تو و به تو دل خوش كنيم.
خدايا! دلمان را از خود محجوب مكن.
خدايا! دلى سليم و قلبى منيب عطايمان كن.
خدايا! دلمان را لبريز از نور ايمان كن.
خدايا! ما را اهل دل گردان، نه بنده دل

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:40 |
آمادگي براي امتحان

امتحان نقطه عطفي در نشان دادن ميزان موفقيت شماست. هرچند روشهاي موجود براي امتحان، نمي تواند گوياي دقيق و واقعي از ميزان اندوخته هاي علمي دانش آموز به حساب آيد، اما ملاك مهمي تلقي مي شود و به تبع آن «نمره» نيز اهميت خود را در اين راستا به نمايش مي گذارد.
اگر شما دروس خود را مرتب مطالعه كرده باشيد فقط احتياج به خواندن نكات مهم مبحثها را خواهيد داشت و و به برنامه ريزي فشرده و منسجمي نياز نخواهيد داشت، در غير اين صورت يك برنامه ريزي كامل مي تواند شما را در دستيابي به موفقيت، همراهي كند. لذا براي مواجهه با امتحان،
مي بايست برنامه ريزي كرد.
توجه به تاريخ امتحان و مدت زماني باقيمانده تا آن زمان، مقدار بخشها و فصول هر درس، رفع سؤالات و اشكالات موجود پيش از امتحان و انجام يك امتحان فرضي براي آزمودن اطلاعات خود، از اقدامات مقدماتي است كه مي تواند در برنامه ريزي شما مدنظر قرار گيرد. پس از اينكه برنامه امتحاني را به شما دادند و از تاريخ آن آگاه شديد در اولين فرصت و بدون اتلاف وقت، برنامه مطالعه خود را تنظيم كنيد. برنامه را بايد طوري طرح كنيد كه فرصت كافي براي مطالعه مستمر داشته باشيد.
در بين ساعات مطالعه بايد سه نكته را رعايت كنيد:
- اول اينكه زماني را براي مرور نكته ها و جمع بندي مطالب خوانده شده، درنظر بگيريد زيرا هرچه بيشتر معلومات خود را مرور كنيد بيشتر قادر به جذب مطالب جديد و نكات تازه خواهيد بود.
- دوم اينكه زماني (مثلاً ده دقيقه) را براي استراحت درنظر بگيريد، چراكه هرچه زمان پيش مي رود، يادآوري مطالب خوانده شده به نحو رو به افزايشي، كاهش مي يابد، مگر اينكه به حافظه خود استراحت منظم بدهيد.
- سوم اينكه در برنامه ريزي خود چند درس مختلف اعم از عمومي- پايه (اختصاصي) را بگنجانيد و يا حداقل بكوشيد كه موضوع مطالعه خود را عوض كنيد. زيرا خواندن يك درس خاص بيش از چند ساعت باعث خستگي خواهدشد.
- اگر در حين مطالعه خسته شديد، تنفسهاي عميق، راه رفتن در هواي آزاد و چند لحظه چشم برهم نهادن و به چيزي فكر نكردن، در برطرف كردن خستگي و فشار فكري شما موثر خواهد بود.
- پس از اينكه چارچوب برنامه درسي خود را تنظيم و ساعتها و درسها را مشخص كرديد فوراً شروع به مطالعه كنيد و براي شروع به كار وسواس بخرج ندهيد. فقط فوراً شروع كنيد. هر فكر مزاحمي را كه به مغزتان خطور كرد با قاطعيت از خود دور كنيد و به خود تلقين كنيد كه آدم با اراده اي هستيد.
- در حين مطالعه، زير نكات مهم خط بكشيد و پس از پايان هر بخش، فرمولها و تعريفهاي كليدي و مهم را به صورت خلاصه در يك ورق كاغذ يادداشت كنيد چراكه براي مرور دوباره، همين يادداشتها كافي هستند.
- اگر در درسي ضعيف هستيد نگوييد آن درس سخت است. به همشاگرديهاي خود نگاه كنيد، كساني هستند كه اين درس برايشان سهل و آسان است و بالعكس درسي كه براي شما آسان است براي آنها مشكل است، پس به دنبال نقاط ضعف و اشكالات خوددر آن درس بگرديد و اشكالات خود را با كمك دوستان و دبيرانتان رفع كنيد.
- اگر در طول روز به دليل سهل انگاري و كم كاري موفق نشديد مطابق برنامه آن روز پيش برويد، به عنوان جريمه از وقت خواب خود بزنيد و برنامه خود را به اتمام برسانيد چراكه در غير اين صورت تمام برنامه تان دچار مشكل خواهد شد (چون شما برنامه تان را با توجه به روحيات، عادات و برنامه زندگي، ميزان ضعف و قوت در دروس تنظيم كرده ايد پس الزاماً نبايد وقت براي مطالعه كم بياوريد.)

نكته: قبل از اينكه فرصت كافي را از دست بدهيد چنان مطالعه كنيد كه در آخرين لحظات دچار پشيماني و استرس نشويد. بعد از اينكه طبق برنامه عمل كرديد و به روز امتحان نزديك شديد بايد سعي كنيد چند ساعت قبل از امتحان دست از مطالعه برداريد و استراحت كنيد. عاقلانه ترين راه، يك خواب راحت و استراحت طولاني در شب قبل از امتحان است. البته قبل از استراحت، يك نگاه جنگي و فوري به رئوس مطالب بيندازيد و با اطمينان كامل از موفقيت خود و با اعتماد به نفس فراوان- كه حتماً به بهترين نحو از عهده امتحان برخواهيد آمد- به استراحت بپردازيد و روز بعد وارد جلسه امتحان شويد.
در سر جلسه امتحان نيز به خود قوت قلب دهيد و تلقين كنيد كه مي توانيد به تمامي سؤالات پاسخ دهيد پس نام و مشخصات خواسته شده را بنويسيد. آنگاه نگاهي سريع اما دقيق بر تعداد سؤالات و زمان داده شده و كيفيت سؤالات و بارم هر كدام بيندازيد و سعي كنيد ابتدا به سؤالاتي پاسخ دهيد كه: اولاً مطمئن هستيد خوب مي دانيد و ثانياً بارم بيشتري دارند. دقت كنيد سؤالها را كامل بخوانيد، درست خواندن فعل جملات بسيار مهم است. بدون وقفه به سؤالات پاسخ دهيد، البته خونسردي خود را نيز حفظ كنيد. اگر جواب پرسشي را نمي دانيد و يا فراموش كرده ايد، دست و پاي خود را گم نكنيد؛ فقط يك علامت كنار آن بگذاريد و به سراغ سؤال بعدي برويد.

پس از پاسخ دادن به ساير سؤالات اگر وقت داشتيد به آن سؤال برگرديد.
- سعي كنيد با خط خوانا بنويسيد، شكلها را نيز با دقت رسم كنيد.
- اگر از ورقه پاسخ ديگري نيز استفاده كرديد حتماً در روي برگه دوم اسم و مشخصات خود را بنويسيد و همچنين برروي برگه اول نيز متذكر شويد كه «برگه دوم دارد.»
- اگر امتحان را زود تمام كرديد مغرور نشويد و در دادن ورقه عجله نكنيد چراكه اغلب بعد از خروج از سالن امتحان يادمان مي آيد كه يك تست را جواب نداده ايم و... پس با دقت سؤالات و جوابها رابررسي كنيد شايد فاصله قبولي و ردي فقط يك صفر زيادي در رياضي و يا علامت اشتباه (مثبت و منفي) در جبر و... باشد.
- پس از مرور سؤالات و جوابها با خيال راحت ورقه خود را به مراقبتهاي جلسه امتحان بدهي

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:36 |

برای شنیدن نواها روی اولین واژه کلیک نمایید.

ماه می گوید حسین

یادامام وشهدا

عطر گل یاس

فصل تنهایی

غم زینب

سالار زینب

ذکریاحسین

+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 و ساعت 20:58 |
الف- سوالات امتحانی:

سؤال های امتحانی باید با محتوای مواد آموزشی سازگار باشند.


- سؤال های امتحانی را باید از مطالب مهم تر محتوای آموزشی که بر یادگیری آنها تأکید شده است، طرح کرد.


 سؤال های امتحانی باید توانایی دانش آموزان را در سطوح مختلف یادگیری بسنجند.


سؤال های امتحانی باید معرف واقعی هدف های آموزش درس مورد نظر باشند(سنجش کارآمد).


 خطای اندازه گیری آزمون باید کم باشد تا باعث اعتبار آن شود.


 هدف نهایی از انجام امتحان، بهبود کیفیت یادگیری است.


 در طراحی سؤال های امتحانی از جدول دو بعدی (هدف های رفتاری- فهرست محتوا) استفاده شود.


 با توجه به برآیند یادگیری، از انواع ابزار آزمون استفاده شود.


 متن سؤال های امتحانی با بیانی ساده و روشن و دور از ابهام نوشته شود.


 از طرح پرسش های چند پهلو و گمراه کننده جداً اجتناب کنید.


 متن سؤال ها را به صورت جملات مثبت بنویسید.


 سؤال های امتحانی را عیناً مانند سؤال های کتاب و به صورت کلیشه ای ننویسید.

 
از دادن حق انتخاب به دانش آموزان برای این که از میان سؤال ها چند سؤال را انتخاب کنند و پاسخ دهند، خودداری کنید.


 هر سؤال امتحانی باید مستقل از سؤال های دیگر باشد.

 
 سؤال های امتحانی را از ساده به مشکل بنویسید.


 اگر امتحان دارای سؤال های متنوع است، آنها را گروه بندی کنید و سؤال های هر گروه را به دنبال هم بنویسید.


 سؤال های کتبی را طوری بنویسید که به آسانی خوانده شوند.

 
 سؤال ها را با فاصله مناسب بنویسید.

دانش آموزان را در مورد نحوه امتحان راهنمایی کنید.


 ورقه های امتحانی را به صورت ناشناخته تصحیح کنید.

 
 در تصحیح اوراق امتحانی ابتدا سؤال اول را در تمام اوراق تصحیح کنید. سپس سؤال دوم را و بعد سوم و به همین ترتیب تا آخر.


 محتوای سؤال های امتحان را از آنچه تدریس شده است، استخراج کنید.


 سعی شود سؤال های امتحانی پایایی و ثبات داشته باشد.


 سؤال های مرحله ای را طوری طرح کنید که دانش آموزان بتوانند در یک جلسه درس به آنها پاسخ دهند و دنباله امتحان به زنگ تفریح نکشد که باعث حواس پرتی دانش آموزان شود.

سؤال های امتحانی طوری طرح نشوند که فقط محفوظات دانش آموزان را بسنجند.
 از طرح سؤال های بسیار سخت و بسیار آسان خودداری شود.

نسبت به امتحان نگرش مثبت ایجاد کنید.


 موفق نشدن در امتحانات را نمی توان فقط به خود دانش آموز و فعالیت های او نسبت داد.


شیوه پرسش خود را از مطالب تدریس شده، برای دانش آموزان مشخص کنید.

تعداد سؤال های مربوط به یک هدف و یک محتوا باید متناسب با اهمیت آنها باشد.


 یک آزمون باید قدرت تشخیص داشته باشد.


 در اجرای امتحان، نباید به «سرعت در پاسخ دادن» اهمیت زیادی داد.


 استفاده از چهار یا پنج نوع سؤال متفاوت در یک آزمون، امتیاز به حساب نمی آید.


معلم نباید یک نوع سؤال را بر انواع دیگر برتری دهد و همواره از آن استفاده کند.


 سؤال های امتحانی را با دقت طرح کنید و به طور خوانا بنویسید.


 اگر دانش آموزان هنگام امتحان، سؤال داشته باشند، باید به آنها پاسخ داد، اما آنها را تشویق به سؤال کردن نکنید.


خواندن سؤال های امتحانی برای دانش آموزان ضرورت ندارد، مگر دانش آموزانی که مشکل خواندن داشته باشند.

ب-محیط وشرایط برگزاری امتحان:



 عدم موفقیت دانش آموزان را در امتحان، دال بر بدی شخصیت آنها ندانید

امتحان وسیله ای است مناسب برای تفهیم هدف های درسی به دانش آموزان.


 نتایج امتحانات موجب شناخت تفاوت های فردی دانش آموزان می شود.


 امتحان نباید وسیله تهدید امنیت روانی دانش آموزان شود.


در جریان ارزشیابی باید سعی کرد فضای روانی مناسب و خالی از اضطراب برای بچه ها فراهم کرد.


ایجاد شرایط فیزیکی و عاطفی مناسب در جلسه امتحان ضروری است.


 فضای امتحان باید خالی از عوامل برهم زننده تمرکز حواس دانش آموزان باشد.


 در جلسات امتحانی با فردفرد دانش آموزان رابطه ای دوستانه و محبت آمیز برقرار کنید.


 دانش آموزان را در مورد نحوه امتحان راهنمایی کنید.


ایجاد محیط رعب و وحشت برای امتحان، دانش آموزان مضطرب را مضطرب تر می سازد.


تأکید بیش از حد بر ارزش نمره بالا و منوط کردن ارزشمندی کودک به نتایج امتحانات وی، باعث بالا رفتن اضطراب در بچه ها می شود. 


 امتحانات نباید بر تمام ضوابط و موازین آموزشگاه حکومت کند

 اضطراب زیاد در جلسه امتحان باعث افت عملکرد دانش آموزان می شود.

جلسات امتحانی را با کلام زیبا و آرام بخش الهی شروع کنید.
+ نوشته شده توسط میرزایی و همکاران در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 و ساعت 20:57 |